ในบทสนทนาทั่วไป เรามักได้ยินคำว่า "กรรม" ในความหมายของโชคชะตาที่มองไม่เห็น เป็นเคราะห์ร้ายที่ต้องยอมรับ หรือเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้วล่วงหน้า เช่น "สงสัยเป็นกรรมเก่า" หรือ "เวรกรรมจริงๆ" มุมมองเช่นนี้มักนำไปสู่ความรู้สึกยอมจำนนและหมดหนทาง แต่ในแก่นแท้ของพระพุทธศาสนา "กรรม" มีความหมายที่ทรงพลังและให้อำนาจแก่เรามากกว่านั้นมาก
กรรม ไม่ใช่ พรหมลิขิต หรือโชคชะตา แต่คือ "กฎแห่งการกระทำ" อันเป็นกฎธรรมชาติที่เที่ยงตรง
กรรม แปลว่า "การกระทำที่มีเจตนา"
คำว่า "กรรม" (Karma) ในภาษาบาลีแปลว่า "การกระทำ" แต่ไม่ได้หมายถึงการกระทำทุกอย่าง เช่น การละเมอ หรือการพลั้งเผลอโดยไม่มีเจตนา แต่หมายถึง "การกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา" (Volitional Action) เจตนาหรือความตั้งใจนี้เองที่เป็นตัวการสำคัญที่สุด เป็นเสมือน "เมล็ดพันธุ์" ที่จะก่อให้เกิดผลตามมา กรรมสามารถสร้างได้ผ่าน 3 ช่องทางหลัก หรือที่เรียกว่า "กรรมทวาร ๓" คือ:
กฎแห่งกรรม: ทำเหตุเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น
กฎแห่งกรรมทำงานอย่างตรงไปตรงมาเหมือนกฎวิทยาศาสตร์ คือมีเหตุย่อมมีผลเสมอ เราไม่สามารถปลูกมะม่วงแล้วหวังจะได้กินทุเรียนฉันใด เราก็ไม่สามารถทำเหตุชั่วแล้วหวังจะได้รับผลดีฉันนั้น
สิ่งสำคัญที่ต้องเข้าใจคือ ผลของกรรมอาจไม่ได้ปรากฏให้เห็นในทันทีเสมอไป บางครั้งกรรมให้ผลในชาตินี้ บางครั้งให้ผลในชาติถัดไป หรือในชาติต่อๆ ไป ความซับซ้อนของการให้ผลนี้เองที่ทำให้หลายคนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเรื่องของโชคชะตา
บทสรุป: จากผู้รับชะตากรรมสู่สถาปนิกแห่งชีวิต
การเข้าใจเรื่องกรรมอย่างถูกต้อง จะเปลี่ยนมุมมองของเราจาก "ทำไมเรื่องร้ายๆ ต้องเกิดกับฉัน" ไปเป็น "ฉันได้สร้างเหตุอะไรไว้ และฉันจะสร้างเหตุที่ดีในปัจจุบันเพื่ออนาคตที่ดีขึ้นได้อย่างไร"
หลักแห่งกรรมสอนให้เรามีความรับผิดชอบต่อทุกการกระทำ คำพูด และความคิด สอนให้เรามีสติในการดำเนินชีวิต และที่สำคัญที่สุดคือมอบ "อำนาจ" ในการออกแบบและสร้างสรรค์อนาคตกลับมาไว้ในมือของเราเอง เราไม่ได้ถูกจองจำด้วยอดีต แต่เราสามารถลิขิตอนาคตได้ด้วย "กรรม" ที่เราเลือกทำในวินาทีนี้ค่ะ